Αττικό ημερολόγιο Αντιστοιχία του Ιουλιανού ημερολογίου ------------------ -------------------------------------------- Εκατομβαιών 17 Ιουλίου- 15 Αυγούστου Μεταγειτνιών 16 Αυγούστου -14 Σεπτεμβρίου Βοηδρομιών 15 Σεπτεμβρίου - 13 Οκτωβρίου Πυανοψιών 14 Οκτωβρίου - 12 Νοεμβρίου Μαιμακτηριών 13 Νοεμβρίου - 11 Δεκεμβρίου Ποσειδεών 12 Δεκεμβρίου - 10 Ιανουαρίου Γαμηλιών 11 Ιανουαρίου -19 Φεβρουαρίου Ανθεστηριών 20 Φεβρουαρίου - 20 Μαρτίου Ελαφηβολιών 21 Μαρτίου - 19 Απριλίου Μουνιχιών 20 Απριλίου - 18 Μαΐου Θαργηλιών 19 Μαΐου - 17 Ιουνίου Σκιροφοριών 18 Ιουνίου - 16 Ιουλίου
Αυτό το ημερολόγιο δεν έχει καθόλου ιστορικό χαρακτήρα.
Έγραψα αυτά τα λίγα, μετά από αυτό που μου είπε μιά μέρα ένας φίλος ¨Ελληνας ζωγράφος : « Ένα αττικό ημερολόγιο ; Γιά ποιό λόγο ; Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για κάτι τέτοιο ; »
Ναι, ένα ημερολόγιο θυσιών, και μάλιστα Αττικό... είναι πιθανώς άχρηστο ! Γι’αυτό το έκανα.
Σύνδεση-Χαρακτική-ημερολόγιο θυσιών
Διάλογοι
Το μοντέλο είναι ένα εργαλείο...
Τα μοντέλα πάνω στα οποία δουλεύω, μπορεί να μου αρέσουν μπορεί και όχι. Το ερέθισμα που μου προκαλούν οφείλεται μάλλον στις αναφορές μου και στα βιώματά μου.
Η ρεαλιστική εικόνα έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε, έρχεται να σμίξει με ότι κουβαλάμε πάνω μας. Δένεται με όσα έχουμε διδαχτεί, με τις μνήμες μας,
τα φώτα και τις σκιές που μας στιγμάτισαν, τη ζωγραφική που μας συγκλόνισε, μιά φράση, ένα ποίημα...τις σκέψεις μας.
Δεν εμπνέομαι από τη σφαγή των αρνιών. Αν μπορώ να τα κοιτάζω με κομμένη την ανάσα, είναι γιατί ξέρω οτι μετά, πρέπει να βγάλω μιά δουλειά.
Η εικόνα που κρατώ μέσα μου, η μυρωδιά, η σιωπή : είναι εργαλεία. Και ως εργαλεία, -με την ίδια έννοια που δίνω στα πινέλα, τις σκόνες, τα διαλυτικά, τα
μελάνια και τα οξέα, - θα έβαζα το μοντέλο, τη μνήμη, τις γραφές, τα λόγια, τη μουσική, τη ζωγραφική, τη ψυχική διάθεση...
Σαν τα απαραίτητα υλικά για να φτιαχτεί ένας πίνακας, ένα χαρακτικό, ένα γλυπτό...
Αυτό που λέμε "ωραίο"...
Ένα ωραίο τοπίο... μου αρέσει! Ένας ωραίος άντρας, μιά ωραία γυναίκα...
Μα μιά ωραία γυναίκα, δεν φτάνει για να γίνει ένας "ωραίος" πίνακας. Μια "άσχημη" γυναίκα μπορεί να γίνει ένας ωραίος πίνακας!
Ένα σκληρό θέμα μπορεί να φτιάξει ένα ωραίο ζωγραφικό έργο.
Ένας πύργος πυρηνικής ψύξης, χρησιμοποιημένος ως ζωγραφικό μοντέλο, έχει τις ίδιες δυνατότητες με την Κλώντια Σίεφερ,
για να γίνει, μιά συγκλονιστική ζωγραφιά !
Imagination
'Οταν ζωγραφίζω, χρειάζομαι τον ρεαλισμό. Δουλεύω όρθια, απομακρύνομαι, πλησιάζω, απομακρύνομαι ξανά.
Πρόκειται για μιά σχέση, σώμα με σώμα... Ερώτηση - απάντηση. Το άμεσο
Στην χαρακτική είναι μιά άλλη ιστορία. Έχω μεγαλύτερες πιθανότητες να φτιάξω εικόνες "φαντασίας".
Ίσως να είναι το βλέμμα μεγενθυτικού φακού, η κοντινή απόσταση από την πλάκα, που μου υπαγορεύει αυτό το ξεστράτησμα...
ίσως και οι διάφορες επεμβάσεις άλλων στοιχείων, των οξέων, γιά παράδειγμα. Είναι και τα διάφορα ατυχήματα και λάθη που παρεμβαίνουν,
ή μιά προκαταρκτική οργάνωση.
Σε κάθε στιγμή, προσπαθούμε να δαμάσουμε το τυχαίο...Αυτό αφήνει ένα πιό ελεύθερο χώρο στη φαντασία
Παράλληλα με τη σειρά των εργοστασίων, δουλεύω σ'αυτήν της θυσίας.
Το πέρασμα από το βιομηχανικό περιβάλλον, στους Σιληνούς και τους Σατύρους - σε πομπή να κρατούν ένα σφαγμένο κατσίκι,- δεν ήταν εύκολο...
Αντίθετα όμως είχε πολύ ενδιαφέρον !
Σ'ένα παλιότερο χαρακτικό, είχα τοποθετήσει την Αθήνα σαν μιά μικρή κουκίδα, στη μέση ενός πελάγους, βάθους 2350 μέτρων. Και δίπλα,
μιά βαρκούλα, πιό μεγάλη από την Κρήτη. Πιό πέρα, τα λόγια του Σεφέρη έπαιρναν τη θέση ενδείξεων ναυπήγησης.
Ήταν ένα απ'τα χαρακτικά μου που έμοιαζε με χάρτη.
